بلاگ
آسیب دیدگی های مختلف در دنیای تنیس
متاسفانه آسیب دیدگی در ورزش تنیس امری عادیست. تنیس فعالیتی است که بیشتر با یک سمت بدن انجام می پذیرد و این موضوع معمولا منجر به قویتر شدن ماهیچه های یک طرف بدن نسبت به ماهیچه های طرف دیگر می شود. این مسئله باعث می شود که بعضی ماهیچه ها سفت یا کوتاه شوند. بخش های مشخصی از بدن بازیکنان تنیس معمولا انعطاف پذیری بسیار کمی دارند!
متداول ترین آسیب دیدگی ها در تنیس صدماتی هستند که در اثر تمرین زیاد برای به دست آوردن مهارتی به وجود می آیند که با یک طرف بدن انجام می پذیرد، مانند زدن سرویس های فراوان. دیگر آسیب دیدگی های معمول در تنیس، آسیب دیدگی های شدیدی هستند که در یک لحظه به وجود می آیند، مانند پیچ خوردگی قوزک پا. آسیب دیدگی های ناشی از تمرین زیاد خطرناک ترند، زیرا به سختی درمان می شوند و حتی ممکن است در برخی موارد تبدیل به آسیب دیدگی مزمن شوند.
در اینجا نگاهی دقیقتر به آسیب دیدگی های متداول در تنیس می اندازیم.
تنیس اِلبو یا آسیب دیدگی آرنج
تنیس البو احتمالا رایجترین آسیب دیدگی در دنیای تنیس است! همه درباره تنیس البو شنیده ایم و حتی کسانی که تنیس بازی نمی کنند ممکن است دچار این آسیب دیدگی زیانبار بشوند. در آسیب تنیس اِلبو، تاندون ها و رباط هایی که ماهیچه های ساعد را به آرنج وصل می کنند دچار پارگی خفیف یا آسیب دیدگی می شوند. درمان این نوع آسیب بسیار دشوار است، زیرا در این ناحیه از بدن خون بسیار کمی جریان دارد و بافت صدمه دیده به راحتی ترمیم نمی شود.
معمولا دلیل آسیب دیدگی تنیس اِلبو، استفاده بیش از حد عضلات ساعد است که ممکن است حاصل ضربه های فراوان بکهند یک دستی باشد!
این ماهیچه ها پس از مدتی به شدت سفت و کوتاه می شوند که در نتیجه فشار زیادی به تاندون و رباط هایی می آورند که به آرنج متصلند. این آسیب دیدگی معمولا می تواند مزمن شود و اینکه زمان زیادی صرف بهبودی اش بشود غیرعادی نیست. بنابراین انجام تمریناتی که از تنیس اِلبو جلوگیری می کند برای بازیکنان تنیس از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
ورم تاندون شانه
نوع دیگری از تورم اندام که معمولا برای تنیسورها رخ می دهد ورم تاندون مچ است. در اینجا مجددا با استفاده بیش از حد گروهی از ماهیچه ها روبرو هستیم که منجر به آسیب در تاندون های متصل به آنها می گردد. آسیب دیدگی مچ دست می تواند خفیف، حاد و یا مزمن باشد. بنابراین توقف سریع بازی و استفاده از مچ دست به محض احساس درد در این ناحیه از اهمیت بالایی برخوردار است. در بیشتر اوقات ورم تاندون ها زمانی مزمن می شود که بازیکنان برای مدتی با درد به بازی ادامه می دهند و درد به تدریج تشدید می شود.
درمان این آسیب دیدگی نیز معمولا شامل استراحت، یخ درمانی و فیزیوتراپی است. گاهی نیز استروئید به ناحیه صدمه دیده تزریق می شود. بهترین راه برای پیشگیری از مصدومیت مچ دست، تمرین های انعطاف پذیری و مرتبط با مچ دست می باشد.
تمرینات کششی و تقویت عضلات ساعد برای بازیکنان تنیس بسیار حیاتی است.
ورم تاندون مچ دست
ورم تاندون شانه یکی دیگر از آسیب دیدگی های معمول در تنیس است که حاصل استفاده بیش از اندازه از یک عضو است. فعالیتی که معمولا باعث درد شانه می شود، زدن سرویس است. ورم تاندون شانه نیز همانند تنیس اِلبو به سختی درمان می شود و می تواند به شدت دردناک باشد. در این مورد نیز معمولا تاندون ها و رباط هایی که ماهیچه ها را به شانه متصل می کنند صدمه می بینند و خون بسیار کمی نیز در این ناحیه از بدن جریان دارد که باعث کندی درمان بافت آسیب دیده می گردد.
معمولا کسانی که دچار این نوع صدمه می شوند نمی توانند دستشان را از سطح شانه بالاتر بیاورند. معالجه این آسیب دیدگی معمولا شامل استراحت، یخ درمانی و فیزیوتراپی است. هنگامی که در شانه تان احساس درد کردید، اهمیت زیادی دارد که دست از بازی بکشید. اگر درد شانه تان شدت زیادی داشته باشد، خلاص شدن از شر آن بسیار دشوار می گردد! بازیکنان تنیس برای پیشگیری از این نوع آسیب دیدگی نیز همانند تنیس اِلبو باید تمرینات خاصی در نظر بگیرند.
ورم تاندون زانو
یکی دیگر آسیب دیدگی های متداول در تنیس، ورم تاندون آشیل است. تاندون آشیل قویترین و بزرگترین تاندون در بدن انسان است. این تاندون از پایین ساق تا پاشنه پا کشیده شده است. این نوع آسیب دیدگی می تواند بسیار دردناک باشد و معمولا از فعالیت هایی نشات می گیرد که در آنها دویدن و ایستادن ناگهانی رایج است، مانند تنیس یا بسکتبال یا ورزش های مشابه.
وقتی دچار این نوع آسیب دیدگی شوید رهایی از آن بسیار دشوار است زیرا هربار که قدم برمی دارید، تاندون آشیل و ماهیچه های اطراف آن درگیر می شوند. برای دوری از این نوع مصدومیت، گرم کردن مناسب پیش از بازی و تمرین اهمیت بسزائی دارد. بهترین راه پیشگیری از این آسیب دیدگی همانند دیگر مصدومیت های مرتبط با تاندون اینست که برنامه کششی و تقویتی مناسبی داشته باشید.
ورم تاندون آشیل
احتمالا بیشترین دردهای زانو مرتبط با تورم تاندون زانو است. این آسیب دیدگی در میان دوندگان بسیار شایع است، با اینحال بازیکنان تنیس نیز معمولا از آن بی بهره نیستند! در محدوده زانو تعداد زیادی تاندون وجود دارد که مستعد آسیب دیدگی هستند. اما در اغلب موارد تاندون هایی به نام پاتِلا هستند که دردسرساز می شوند! درست مثل دیگر مصدومیت های مرتبط با تاندون، چیزی که بیشترین اهمیت را دارد اینست که فعالیتی که موجب درد می شود را در سریعترین زمان ممکن متوقف کنید! درمان معمول این آسیب دیدگی شامل استراحت، یخ درمانی و بالا نگه داشتن ناحیه آسیب دیده جهت کاهش تورم می شود. جهت پیشگیری از ورم تاندون زانو لازم است که بازیکنان تنیس تمرینات کششی و تقویت عضلات ناحیه زانو را در برنامه شان بگنجانند.
پیچ خوردگی و کشیدگی
پیچ خوردگی و کشیدگی از آسیب های متداول در تنیس هستند. در پیچ خوردگی، یک رباط (که استخوان ها را به یکدیگر متصل می کند) آسیب می بیند، در حالی که در کشیدگی یک ماهیچه یا تاندونی که ماهیچه و استخوان را به یکدیگر متصل می کند مصدوم می شود.
پیچ خوردگی های متداول در تنیس شامل پیچ خوردگی قوزک پا، زانو، و مچ دست می شوند. معمولا درمان انتخابی برای بهبود پیچ خوردگی شامل استراحت و یخ درمانی است. بیشتر پیچ خوردگی های خفیف به راحتی با کمی استراحت درمان می شوند. تنها پیچ خوردگی های شدید هستند که شاید نیاز به جراحی برای ترمیم رباط پاره شده داشته باشند!
کشیدگی های متداول در تنیس شامل کشیدگی کمر، همسترینگ و ساق پا می شوند. درمان ابتدایی این نوع صدمه نیز شامل استراحت و یخ درمانی می شود. بیشتر کشیدگی های خفیف نیز به راحتی و با استراحت کافی درمان می شوند.
پیچ خوردگی قوزک پا
این نوع آسیب دیدگی یکی از متداول ترین انواع مصدومیت در تنیس است. این نوع صدمه در تنیس عادی است، زیرا در این ورزش مجبورید به سرعت و دفعات زیاد تغییر مسیر بدهید و علاوه بر این، در بسیاری از مواقع پای شما روی هوا است. تمام این حرکات می تواند منجر به یک پیچ خوردگی عادی قوزک پا بشود. بعد از این نوع مصدومیت معمولا قوزک پا بلافاصله و به شدت متورم می شود. ممکن است رباط های این ناحیه فقط بیش از اندازه کشیده شده باشند، یا دچار پارگی خفیف و حتی پارگی کامل شده باشند. اهمیت زیادی دارد که بلافاصله پس از این نوع مصدومیت، استراحت کنید و روی قوزک آسیب دیده یخ بگذارید. هدف اینست که تورم قوزک پا را به حداقل برسانید. معمولا پزشکان پس از این مصدومیت یک برنامه توانبخشی به شما تجویز می کنند و می توانید آن ناحیه را با آتل ببندید تا از آسیب مجدد قوزک پا جلوگیری کنید.
