بلاگ
آیا فرزند شما همانطور که می خواهید تنیس بازی می کند؟
آیا در طول تمرین یا مسابقات تنیس، نگران رفتار یا عملکرد فرزندتان هستید؟
در اینجا نگاهی به دلایل معمول می اندازیم که باعث اضطراب یا نگرانی والدین می شود:
شاید مشاهده کنید که پسر یا دخترتان:
به صورت کلی آنطور که دوست دارید رفتار نمی کند.
به اندازه کافی به حرف های مربی توجه نمی کند.
بازیگوشی می کند و بر روی بازی تمرکز نمی کند.
به اندازه کافی اهل رقابت نیست.
در مسابقه های مهم یا آسان برنده نمی شود.
در حین بازی اعتماد به نفس لازم را ندارد.
فشار مسابقه های سطح بالای تنیس را تحمل نمی کند.
خسته و مضطرب است، و به طور کلی از تنیس زده شده است.
علاوه بر این ممکن است احساس کنید که مربی تنیس فرزندتان مطابق میل شما با پسر یا دخترتان برخورد نمی کند – یا خیلی سختگیری می کند و یا زیادی به او آسان می گیرد.
نگرانی های مربی تنیس
مطمئن باشید که وقتی مربی تنیس هم می شنود که چنین جمله هایی به فرزندتان می گویید، نگران می شود:
چطور به چنین حرفی باختی؟
چرا اینقدر سرویس خطا داشتی؟
نباید چنین ضربه های راحتی را از دست می دادی!
بله، انتظار مربی از فرزند شما با انتظارات شما یکی است: تجربه فوق العاده از تنیس در کنار پیشرفت فرزندتان و تبدیل شدن به بهترین بازیکنی که فرزندتان می تواند باشد.
مربی به دختر یا پسر شما چنین چیزهایی را آموزش خواهد داد: کار گروهی، تداوم، سخت تمرین کردن، و جدی بودن.
فرزند شما در کنار یادگیری مهارت های تنیس خواهد آموخت که چگونه شکست بخورد، دوباره خودش را بالا بکشد و بدون هیاهو به پیشرفت ادامه بدهد.
شما یا فرزندتان؟
شاید متوجه شده باشید که نگرانی هایی که به آنها اشاره کردیم تقریبا به دو بخش تقسیم می شوند. بخش اول بیشتر شامل نگرانی های شما درباره سلامت روحی و بدنی فرزندتان می شود، بخش دیگر عملکرد فرزند نوجوان شما را در برمی گیرد.
هرچند نگرانی های شما بیشتر نشان دهنده ذهنیت شما است و نه پسر یا دخترتان. ممکن است هضم این مسئله برایتان کمی سخت باشد و به صورت غریزی بخواهید از خودتان دفاع کنید.
لطفا تا پایان این مقاله با ما همراه باشید، ما بهترین ها را برای شما و فرزندتان می خواهیم و واقعا دوست داریم که هر دوی شما از فرصت بازی تنیس بدون هرگونه فشار یا استرس غیرضروری، نهایت استفاده و لذت را ببرید.
چه چیزی شما را آزار می دهد؟
تمام احساسات و رفتار و افکار شما نه فقط در ارتباط با تمرین تنیس فرزندتان، بلکه در تمام امور زندگی ممکن است نشان دهنده احساسات دوران کودکی خودتان باشد، و شاید بیشتر نشانگر این باشد که تا چه حد از زندگی خودتان رضایت دارید.
سعی کنید واقعا با خودتان صادق باشید:
آیا در نوجوانی مورد انتقاد قرار می گرفتید؟
آیا فکر می کنید این انتقادات هیچ آسیبی به شما نرسانده است؟
آیا در حال حاضر تحمل انتقاد برای خودتان دشوار است؟
آیا فکر می کنید که شانس های زیادی را در زندگی تان از دست داده اید؟
آیا سعی می کنید که فرزندتان برای یادگیری مثل شما سرش به سنگ نخورد؟
هنگامی که کنار اشخاص صاحب اختیاری مانند مربی تنیس هستید، احساس خجالت می کنید؟
آیا سعی دارید با والدین دیگر بچه ها رقابت کنید؟
آیا هنگامی که فرزندتان رفتار ناخوشایندی از خودش بروز می دهد خجالت می کشید؟
آیا وقتی فرزندتان خوب بازی نمی کند، سرخورده می شوید؟
آیا نظر شما و همسرتان در مورد نظم با یکدیگر خیلی متفاوت است؟
آیا مورد قبلی باعث اختلاف نظر بین شما می شود؟
آیا این موضوع باعث می شود که در موارد دیگر زندگی نیز فشار و استرس را حس کنید؟
آیا معمولا در گردهمایی های اجتماعی یا مسابقات مهم، مضطرب هستید؟
آیا معمولا دچار استرس یا افسردگی هستید؟
آیا در مورد پرداخت هزینه های مالی تنیس بازی کردن فرزندتان نگرانی دارید؟
به چند سوال پاسخ مثبت دادید؟ شاید حالا متوجه شده باشید که چطور تجربه و نگرانی های شما ممکن است در برخورد شما با پسر یا دخترتان تاثیربگذارد.
علاوه بر این ممکن است نگرانی های کاملا بجایی هم داشته باشید:
آیا تنیس بازی کردن فرزندتان وقت زیادی از شما می گیرد؟
آیا وقت گذاشتن برای تنیس فرزندتان باعث می شود از رسیدگی به دیگر فرزندانتان غافل شوید؟
واکنش فرزندان چگونه است؟
نگرانی های شما ممکن است منجر به ناامیدی یا خشم نسبت به فرزندتان بشود. هرچه بیشتر مضطرب، ناامید یا خشمگین باشد، پسر یا دختر شما نیز دچار اضطراب بیشتری می شود که این اضطراب می تواند خودآگاه یا ناخودآگاه باشد.
